Kilka słów do Ewangelii…

Łk 24,13-35
Ci uczniowie, to obraz wielu z nas. Najważniejszy dzień w historii świata a tych dwóch ucieka… my to znamy z życia, że są jakieś ważne święte
momenty, że wiem, że Pan Bóg mnie do czegoś wzywa, a ja robie coś dokładnie odwrotnego, albo grzeszę albo mam gdzieś to co mi Pan Bóg mówi
albo mi się nie chce. Kolejna rzecz to, to że oni rozmawiają cała drogę o Jezusie i kiedy Go spotykają to Go nie poznają. Można dużo wiedzieć o
Bogu, można dużo mówić o Bogu, można być kaznodzieją i… nie znać Pana Jezusa… Czasami nie widzimy nic poza własnym nosem. Jest tam jeszcze
kolejny obraz każdego z nas… na pytanie o czym rozmawiają, uczniowie odpowiadają; Ty jesteś chyba jedyny, który nie wie co się działo przez
ostatnie 3 dni w Jerozolimie. Ten, który wie wszystko ma wg nich nic nie wiedzieć. To jest tak jak byśmy mówili: ty jesteś Boże chyba jedyny który
nie wiesz o co chodzi w tym świecie, Twoje zasady, Twoje pomysły to są takie zupełnie nie życiowe. To jest nasza pycha, kiedy myślimy że jesteśmy
mądrzejsi od Pana Boga. Co robi Pan Jezus? To jest niesamowite i dla nas. Idzie z nimi, nie zawraca ich, idzie do ich malizny do Emaus ale tłumaczy. Nawet jeśli będziemy robili zupełnie co innego, niż od nas
oczekuje, nawet gdy będziemy skoncentrowani wyłącznie na sobie, nawet
jeśli będziemy przekonani, że wiemy najlepiej na świecie, nawet lepiej niż
Bóg, to On i tak z nami będzie. Nie będzie tego oczywiście pochwalał, ale z
nami będzie. Nawet gdy będziesz kiedyś na dnie i będzie ci się wydawało, że
już jest bardzo cienko, że oddaliłeś się od Niego, on będzie czuwał przy
Tobie, może będziesz musiał poznać swoja nędzę, ale tylko po to, byś
wyszedł ze swojej malizny ze swojego Emaus.