Kilka słów do Ewangelii…

(J 11, 1-45)
Każdy wie, że żeby żyć to trzeba umrzeć. Do tego życia, które stoi przed nami trzeba iść przez śmierć. Żeby tak jak Łazarz umrzeć, jak pisze św. Paweł trzeba umrzeć dla starego człowieka. W ewangelii jest tego piękny obraz; Łazarz leży w pieczarze przykrytej kamieniem, zawiązany w prześcieradła z chustą na twarzy. Grób Łazarza jest 2 piętra pod ziemią. Żeby
tam zejść trzeba te dwa piętra pokonać. Co ciekawe Łazarza rozwiązano dopiero na górze był związany, ale to jest duchowy obraz. Człowiek zawiązany, który nie ma ruchu żadnego, to jest tak powiązany różnymi grzechami, słabościami, cierpieniami, tragediami, tym co mu życie zniszczyło, że on już nie ma ruchu, nie wie co robić, ma chustę na twarzy czyli tak jakby stracił tożsamość, jakby nie wiedział już kim jest i jak nikt nie wiedział jaki on jest naprawdę. My dla
tego mamy umrzeć albo inaczej: to w nas musi umrzeć. To co jest naszym związaniem, to co sprawia, że nie jesteśmy tym kim mamy być. Bo to wbrew
pozorom jest nasza decyzja. To my musimy umrzeć dla starego człowieka. Zadaj sobie dziś pytanie, co jest tą twoją pieczarą dwa piętra pod ziemią,
gdzie leżysz i nie chcesz stamtąd wyjść? Być może modlisz się żeby z tego grobu wyjść ale tak naprawdę nie chcesz wyjść. To są grzechy, to są ciemności, z których nie chcesz wyjść bo to za trudne, za bolesne. W tej ewangelii można zauważyć, że niezwykłe pragnienie śmierci ma Pan Jezus. Świadczy o tym kilka szczegółów. Dowiaduje się że łazarz choruje, ale dopiero 4 dni po śmierci dociera do jego grobu. Co ciekawe dla każdego z nas kiedy dostajesz wiadomość, że ktoś ci bliski, kogo kochasz, choruje i może umrzeć to wydaje się oczywiste, że robisz wszystko, żeby tam być. Jezus jednak zwleka. Św. Grzegorz z Nysy w komentarzu do tego fragmentu
pisze inaczej. Pisze, że Jezus zwleka bo chce umrzeć. Świadczy o tym kolejny tok zdarzeń. W związku z tym że łazarz umrze, to będzie pogrzeb, na pogrzeb przyjdą ludzie z Jerozolimy, którzy zobaczą te wskrzeszenie, później jak czytamy w dalszej części tej ewangelii pójdą i doniosą dostojnikom żydowskim Ci zwołają naradę i postanowią, że Jesus umrze. Właśnie wtedy padło te słynne zdanie: Lepiej żeby jeden umarł za cały naród niż wszyscy. Czyli bezpośrednim skutkiem wskrzeszenia łazarza jest decyzja o śmierci Jezusa. Jezus chce umrzeć nie dlatego, że był masochistą, ale wie że w ten sposób zbawi świat.
Ta ewangelia jest o pragnieniu śmierci Pana Jezusa ale i też o konieczności naszej śmierci. Każdy wie, że żeby żyć to trzeba umrzeć. Do tego życia, które stoi przed nami trzeba iść przez śmierć. Żeby tak jak łazarz umrzeć, jak pisze św. Paweł trzeba umrzeć dla starego człowieka. W ewangelii jest tego piękny
obraz; łazarz leży w pieczarze przykrytej kamieniem, zawiązany w prześcieradła z chustą na twarzy. Grób łazarza jest 2 piętra pod ziemią. Żeby tam zejść trzeba te dwa piętra pokonać. Co ciekawe łazarza rozwiązano dopiero na górze(tak se myślę jak on te dwa piętra pokonał związany?). on był związany, ale to jest duchowy obraz. Człowiek zawiązany, który nie ma ruchu żadnego, to jest tak powiązany różnymi grzechami, słabościami, cierpieniami,
tragediami, tym co mu życie zniszczyło, że on już nie ma ruchu, nie wie co robić, ma chustę na twarzy czyli tak jakby stracił tożsamość, jakby nie wiedział już kim jest i jak nikt nie wiedział jaki on jest naprawdę. My dla tego mamy umrzeć albo inaczej: to w nas musi umrzeć. To co jest naszym związaniem, to co sprawia,
że nie jesteśmy tym kim mamy być. Ta ewangelia jest też dla mnie pytaniem kiedy wreszcie Wojtek zechcesz umrzeć dla tego? Bo to wbrew pozorom jest moja decyzja. To my musimy umrzeć dla starego człowieka. Zadaj sobie dziś pytanie, co jest tą twoją pieczarą dwa piętra pod ziemią, gdzie leżysz i nie chcesz stamtąd wyjść? Być może modlisz się żeby z tego grobu wyjść ale tak naprawdę nie chcesz wyjść. To są grzechy, to są ciemności, z których nie chcesz wyjść bo to za trudne, za bolesne. Co jest twoim związaniem, jakie to grzechy, jakie nałogi, jakie relacje. To oczywiście nie jest tylko nasza robota, bo z tego dołu wyprowadził łazarza Jezus, ale on musiał wyjść, musiał te dwa piętra przejść sam. Jezus nie poszedł na dół, nie wziął go na ręce i nie wyniósł go. Łazarz zrobił to sam. Mówiąc krótko musisz umrzeć dla tego co jest twoim spętaniem, grobem, chustą na twarzy. Jezus tego pragnie dla ciebie. Epigramat z bramy klasztoru w Athos ( Grecja) Jeśli umrzesz zanim umrzesz, to nie umrzesz kiedy umrzesz.